ალისა სკოლის ჭიშკართან იდგა. ყვავილების კალათა ფეხზე მიჰყრდნობოდა. ხელში ერთი წითელი ვარდი მჭიდროდ ეჭირა.
ბავშვებმა სიცილით ჩაიქროლეს. ალისამ ნაბიჯი გადადგა, შემდეგ კი შეჩერდა. მის ვარდზე ჭიამაია აცოცდა.
მან ვარდი დროშასავით ასწია. ჭიამაია მის პრიალა ზურგჩანთაზე დაჯდა. ალისამ ჭიშკარი გაიარა.
ვარდის ბუჩქიდან მოხუცი ბებო იღიმოდა. „რა ლამაზი ყვავილები გაქვს“, — თქვა მან. ალისამ თავი დაუქნია და ვარდი შესთავაზა.
ბებომ გაიღიმა და ვარდი გამოართვა. ალისა სკოლის კარისკენ შეტრიალდა და სწრაფი ნაბიჯით წავიდა.
სკოლის კარი ფართოდ გაიღო. ბავშვები გარეთ გამოცვივდნენ — ზოგი ტიროდა, ზოგი კი ყვიროდა. ალისამ გასძახა: „გამარჯობა!“ — და შიგნით შევიდა.
კალათა ხის სკამზე შემოდო. ყვავილები ამოიღო, თასმები გაისწორა. თავაწეული შევიდა ხმაურიან დერეფანში.
მის ახალ საკლასო ოთახში ფერადი ფანქრების, წიგნებისა და ახალი ქაღალდის სუნი ტრიალებდა. ალისკამ ფანჯარასთან თავისუფალი მერხი იპოვა და დაჯდა.
კეთილი სახით მასწავლებელმა ალისკას გაუღიმა. „კეთილი იყოს შენი მობრძანება, ალისა“, — თქვა მან. ალისკამ გაუღიმა თავი დაუქნია და თავის ადგილას დაჯდა.
პირველი ზარი დაირეკა. ყველამ წიგნები გახსნა. ალისამ თითი გააყოლა არსებულ ასოებს. ის აქ იყო.
შესვენებაზე ლისკა მეგობარ თანაკლასელთან ერთად იდგა დიდ მუხასთან. უყურებდა, როგორ თამაშობდნენ სხვები. ხელები ზურგს უკან ჰქონდა შემოწყობილი.
უცებ ალისას ფეხებთან, წითელი ბურთი მიგორდა რომელსაც ბიჭი მისდევდა. „გინდა ვითამაშოთ?“ — კითხა ალექსიმ ალისკამ გაიღიმა და დიდი სიხარულით შეუერთდა სკოლის ეზოში მოთამაშე კლასელებს.
