Buiten dreef een klein licht voor Lina's raam. Ze wees erheen. Een blauw katje rekkte zich uit en zijn staart bewoog.
"Kijk eens," dacht Lina. Het licht zoefde naar de deur. Blue stormde achteraan, zijn pootjes klikten op de vloer.
Het licht bleef zweven boven de koelkast. Lina klom op een stoel — en het licht schiet weg!
Lina rende de tuin in. Blue holde met haar mee. Het licht landde op een struik en flikkerde als een vuurvliegje.
Lina reikte uit. Het licht verdween in de eik. Er ging iets gloeien binnenin de tak.
Ze keek naar binnen. Een klein zilveren sleuteltje pulste van binnenuit. Blue blies zijn vacht op en niesde.
Een windstoot blies het raam open ergens boven. Er klonk een zacht melodieus zoemen. "Wat is dat?" dacht Lina.
Lina rende terug naar bed. Ze stroopte de zilveren sleutelaar onder haar kussen en sloot haar ogen.
Het huis werd stil. Alleen Blue bleef zoemen. Lina glimlachte en trok het dekbed hoog.
Buiten de sterren flikkerden zacht. Het huis ademde rust. Alles was goed.
