Minik Kumsal yatağının penceresini açtı. Gökyüzünde eski parlak yıldızın olduğu yerde yuvarlak bir karanlık lekeden başka bir şey yoktu. Ne olacak şimdi?
Minik Kumsal sarı yağmurluğunu giydi ve çoraplarıyla bahçeye kayd个. Gece çiçekleri rüzgârla fısıldadı: 'Onu bulacaksın…'
Gümüş parıltılarla dolu izi takip etti. Rosebusların altında titreyen bir ışık gördü — küçük bir yıldızdı, neredeyse hiç parlamıyordu.
Yıldız kılık değiştirdi ve minik kızın kulaklarının yanından bir ateşböceği gibi uçtu. Soft bir 'boing' sesiyle spor ayakkabısının üstüne kondu.
Minik Kumsal yıldızı avuçlarının içine aldı ve nazikçe üfledi. Yıldız çırpındı, hırıltılı bir ses çıkardı. Sonra — 'atchoo!' —sulama kabını devirdi ve parmağına kondu.
Minik Kumsal çok hareketsiz oturdu. İki elini yıldızın etrafına sardı ve gözlerini kapattı. Avuçlarından sıcak altın rengi bir ışık yayılmaya başladı.
Yıldız şişmeye başladı, patladı ve gökyüzüne doğru hızla yükseldi. Mutlu bir 'twinkle-twang' sesiyle orijinal yerine yerleşti.
Minik Kumsal bahçeden yıldızı izledi. Gökyüzündeki yeriyle sakin bir gümüş ışık köyün üstüne yayıldı. Yağmurluğunu daha sıkı sarıldı, gülümsedi ve sessizce içeri döndü.